شعر «روولەی کرماشان»؛ هدیهای از دل یک کودک به مجتبی و میثم ویسی
همزمان با بازگشایی دوباره کتابخانه کوردی درهدریژ در کرماشان، مهیا، از کودکان این کتابخانه، شعر کوردی «ڕووڵەی کرماشان» به معنای «فرزند کرماشان» را به مجتبی و میثم ویسی تقدیم کرد.
صدای این کودک در میان کتابها و قفسههای کتابخانهای طنینانداز شد که مجتبی و میثم برای زنده نگهداشتن زبان، فرهنگ و آگاهی در آن تلاش کرده بودند.
این شعرخوانی، تنها اجرای یک شعر نبود؛ پیامی از نسل کودکان کرماشان بود که نشان میداد راه فرهنگ و دانشی که این دو برادر آغاز کردند، همچنان ادامه دارد.
تا زمانی که کودکان به زبان مادری شعر میخوانند و کتاب در دست میگیرند، یاد مجتبی و میثم ویسی نیز در درهدریژ زنده خواهد ماند.
