پژمان توبرهریزی، زندانی سیاسی ۳۲ ساله و اهل کرمانشاه، هماکنون دوران محکومیت خود را در زندان اوین تهران سپری میکند. این شهروند پیش از این توسط دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران به اعدام محکوم شده بود. با این حال، او همچنان تحت شرایط سخت در بند عمومی این زندان نگهداری میشود.
پیشینه صدور حکم اعدام و روند دادگاه
شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی محمدرضا عموزاد در تاریخ ۱۰ شهریورماه ۱۴۰۴، این زندانی سیاسی را به اعدام محکوم کرد. دادگاه این حکم را بابت اتهام «افساد فیالارض» از طریق عضویت در سازمان مجاهدین خلق صادر نمود. نهایتاً مقامات قضایی این حکم را در ۱۷ شهریور همان سال در زندان به وی ابلاغ کردند.
بر اساس گزارشها، جلسات دادگاه این شهروند در تاریخهای ۵ و ۲۵ مردادماه ۱۴۰۴ بدون دسترسی به وکیل برگزار شد. قاضی پرونده در جلسه اول از او خواست تا اتهامات را بپذیرد. مقامات امنیتی در ازای تبعید به زندان سراوان، خواستار همکاری او با وزارت اطلاعات شدند. متأسفانه پس از رد این درخواست، دادگاه در جلسه دوم از او خواست تا حکم اعدام خود را امضاء کند. با این حال، پژمان توبرهریزی در تمامی این مراحل از پذیرش درخواستهای غیرقانونی خودداری کرد.
فشار بر خانواده و جانباختن نامادری
نیروهای وزارت اطلاعات در تاریخ ۲۲ تیرماه ۱۴۰۴ به منزل خانوادگی این زندانی هجوم بردند. ماموران امنیتی قصد داشتند او را به اعتراف اجباری وادار کنند. در همین راستا، آنها اقدام به تفتیش منزل و ضبط تلفنهای همراه اعضای خانواده کردند. متأسفانه در جریان این یورش، فریبا واحدی نامادری این شهروند که به بیماری سرطان مبتلا بود، دچار سکته قلبی شد و جان خود را از دست داد.
نیروهای امنیتی برای جلوگیری از سر دادن شعارهای ضدحکومتی در مراسم خاکسپاری این بانو در روستای بیلهوار کرمانشاه حضور یافتند. در واقع، نهادهای امنیتی پیش از مراسم، اعضای خانواده را شدیداً تهدید کردند. آنها نباید علت مرگ را ورود ناگهانی و حمله نیروهای امنیتی اعلام و رسانهای میکردند.
بازداشت، شکنجه و وضعیت فعلی
نیروهای حکومتی در تاریخ ۹ بهمنماه ۱۴۰۳، پژمان توبرهریزی را در تهران بازداشت کردند. ماموران او را ابتدا به بازداشتگاه وزارت اطلاعات موسوم به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل نمودند.
این زندانی سیاسی در طول دوران بازداشت تحت شکنجههای شدیدی از جمله شوک الکتریکی و ضربوجرح قرار گرفت. علاوه بر این، مقامات زندان او را هفتهها بدون دسترسی به خدمات درمانی نگهداری کردند. در نهایت، او پس از دو ماه و نیم بازجویی سخت، از بند ۲۰۹ به بند عمومی زندان اوین منتقل شد و اکنون در همین بند بهسر میبرد.
