به مناسبت اول ماه می، روز جهانی کارگر
اول ماه می، روز جهانی کارگر، امسال در شرایطی فرا میرسد که طبقه کارگر در کوردستان و سراسر ایران با فشار سنگین فقر، بیحقوقی، بیکاری و محدودیتهای گسترده صنفی روبهروست. صدای کرمانشاه در این گزارش، بر پایه متن منتشرشده از سوی «ژیانەوەی کوردستان»، وضعیت کارگران را در بستر بحران اقتصادی، تبعیض منطقهای و نبود حمایتهای مؤثر بررسی میکند.
بحران معیشت و فرسایش زندگی کارگران
در سالهای اخیر، افزایش هزینههای زندگی، کاهش قدرت خرید و نبود تناسب میان دستمزد و نیازهای واقعی خانوار، بخش بزرگی از کارگران را به مرز فرسایش معیشتی کشانده است. بسیاری از کارگران، با وجود اشتغال، همچنان از تأمین حداقلهای زندگی ناتواناند.
قراردادهای موقت، سفیدامضا، نبود امنیت شغلی و دستمزدهایی که با واقعیت اقتصادی جامعه فاصله جدی دارد، از مهمترین مشکلاتی است که زندگی کارگران را تحت تأثیر قرار داده است.
محدودیت تشکلیابی و فشار بر صدای اعتراضی کارگران
یکی از محورهای اصلی مطالبات کارگری، حق ایجاد تشکلهای مستقل است. با این حال، گزارشها و روایتهای کارگری نشان میدهد که فعالیت صنفی مستقل در بسیاری از موارد با محدودیت، احضار، تهدید یا برخورد امنیتی مواجه میشود.
در چنین فضایی، کارگران نهتنها برای بهبود وضعیت معیشتی خود با مانع روبهرو هستند، بلکه امکان سازمانیابی مؤثر برای دفاع از حقوق صنفی نیز از آنان سلب میشود.
وضعیت دشوارتر کارگران فصلی و مهاجر در کوردستان
در کردستان، شرایط کارگران فصلی و مهاجر ابعاد نگرانکنندهتری دارد. بسیاری از این کارگران برای تأمین حداقل معیشت ناچار به ترک شهر و روستای خود میشوند و در پروژههای ساختمانی، کارگاهها و مشاغل سخت، بدون برخورداری از بیمه، حمایت قانونی و امنیت شغلی کار میکنند.
این وضعیت، تنها یک مسئله اقتصادی نیست؛ بلکه با تبعیض منطقهای، کمبود فرصتهای شغلی و محرومیت ساختاری نیز گره خورده است. نتیجه آن، شکلگیری چرخهای از فقر، مهاجرت کاری و آسیبپذیری بیشتر نیروی کار است.
اول ماه می؛ روز مطالبه زندگی شایسته
اول ماه می تنها یک مناسبت نمادین نیست. این روز یادآور حق کارگران برای زندگی شایسته، دستمزد عادلانه، امنیت شغلی، بیمه، کرامت انسانی و تشکلیابی مستقل است.
بر اساس موضع اعلامشده از سوی ژیانەوەی کوردستان، پایان دادن به فشار بر فعالان کارگری، آزادی زندانیان کارگری و سیاسی، و تضمین حقوق بنیادین کارگران از جمله مطالبات اصلی مطرحشده به مناسبت روز جهانی کارگر است.
جمعبندی
روز جهانی کارگر در ایران و کوردستان، بیش از هر زمان دیگری با مسئله فقر، تبعیض، بیثباتی شغلی و محدودیتهای صنفی گره خورده است. تا زمانی که کارگران از حق تشکلیابی، دستمزد عادلانه، بیمه و امنیت شغلی محروم باشند، بحران معیشت و نابرابری ادامه خواهد داشت.
اول ماه می فرصتی است برای بازخوانی این واقعیت که عدالت اجتماعی بدون شنیده شدن صدای کارگران و به رسمیت شناختن حقوق آنان ممکن نیست.
به قلم رضا شاهینی | صدای کرمانشاه
