دستگاه قضایی جمهوری اسلامی عامر رامش را به دار آویخت. نیروهای امنیتی این جوان ۱۹ ساله را مهرماه ۱۴۰۳ بازداشت کردند. حمله به روستایی در چابهار منجر به دستگیری او شد. عامر در آن لحظه تنها در مغازه شخصی خود حضور داشت.
نهادهای امنیتی ابتدا خبر مرگ او را به خانواده دادند. سپس اعترافات اجباری او را از تلویزیون پخش کردند. بازجویان او را برای ماهها در بیخبری مطلق نگه داشتند. آنها تنها یک بار اجازه ملاقات به خانواده دادند.
نیروهای امنیتی آزادی او را مشروط کرده بودند. آنها از عامر خواستند مخالفان نظام را معرفی کند. این جوان شجاع همکاری با شکنجهگران را نپذیرفت. در نهایت دستگاه قضایی او را به دلیل انتقام از خانوادهاش اعدام کرد.
