در شرایطی که سیاستهای جنگافروزانه و مداخلهجویانه جمهوری اسلامی، خاورمیانه را به آستانه بحرانهای گستردهتر کشانده و امنیت و معیشت مردم ایران را به گروگان گرفته است، همزمان شاهد تشدید بیسابقه سرکوب داخلی هستیم. حاکمیتی که در بیرون مرزها آتش تنش و درگیری میافروزد، در داخل نیز با تشدید اعدامها و سرکوب سیستماتیک، بقای خود را در خشونت جستوجو میکند.
این رژیم که در ماههای اخیر با تضعیف جدی ساختار قدرت و از دست دادن بخشی از نیروها و فرماندهان خود مواجه شده، تلاش دارد با صدور بحران به خارج و تشدید سرکوب در داخل، فضای رعب و وحشت را حفظ کند. اما واقعیت این است که ماشین سرکوب و اعدام، نشانه ضعف و استیصال آن است، نه قدرت.
در همین راستا، در دو روز اخیر، چهار تن از زندانیان سیاسی وابسته به سازمان مجاهدین خلق ایران—محمد تقوی، اکبر دانشورکار، پویا قبادی و بابک علیپور—به شکلی جنایتکارانه اعدام شدند. این اعدامها نه تنها نقض فاحش حقوق بشر، بلکه اقدامی آگاهانه برای ارعاب نیروهای مخالف و احزاب سیاسی محسوب میشود.
ما این جنایت آشکار را با قاطعیت محکوم میکنیم و تسلیت و همدردی عمیق خود را با سازمان مجاهدین خلق ایران و خانوادههای داغدار این جانباختگان اعلام میداریم. این درد، تنها درد یک خانواده یا یک جریان نیست، بلکه زخمی بر پیکر جامعهای است که سالهاست زیر فشار سرکوب نفس میکشد.
ما بر ضرورت اقدام فوری و مؤثر جامعه جهانی، نهادهای حقوق بشری و تمامی وجدانهای بیدار تأکید میکنیم. سکوت در برابر این اعدامها، چراغ سبزی برای تداوم جنایت است. هرگونه تعلل، به معنای همدستی غیرمستقیم با ماشین کشتار جمهوری اسلامی خواهد بود.
توقف فوری اعدامها، پاسخگویی عاملان این جنایتها و حمایت از حقوق اساسی ملتهای تحت ستم ایران، باید به یک مطالبه فوری و غیرقابل چشمپوشی در سطح بینالمللی تبدیل شود.
کومەلە کومیسیون ارتباطات بین المللی
١٤٠٥/٠١/١١
٢٠٢٦/٠٣/٣١
صدای کرمانشاه 