جایگزینی محمدباقر ذوالقدر بهجای لاریجانی، صرفاً یک جابهجایی اداری نیست؛ بلکه نشانهای روشن از بازآرایی ساختار قدرت در آستانه دوران پساخامنهای است. این تغییر نشان میدهد حاکمیت برای مواجهه با سناریوهای بیثباتی و حتی خطر سرنگونی، بیش از پیش به نهادهای امنیتی—بهویژه سپاه—تکیه کرده است.
در این چارچوب، وزن سپاه در سطوح عالی تصمیمگیری بهطور محسوسی افزایش یافته و در مقابل، فضای مانور جریانهای سیاسی غیرسپاهی محدودتر شده است. دولت پزشکیان نیز در حوزه امنیت، بیش از گذشته در مدار تصمیمات سپاه تعریف خواهد شد.
به بیان دقیقتر، مرکز ثقل قدرت از «سیاست» به «امنیت» منتقل شده است. حاکمیت با فرض وقوع تکانههای سیاسی و اجتماعی، بهدنبال مدیریت بحران از مسیر انقباض، یکدستسازی و تقویت سازوکارهای کنترلی است. در این مسیر، ساختار قدرت بهسمت تمرکز بیشتر بر ابزارهای سرکوب و ظرفیتهای نظامی-امنیتی حرکت کرده تا بتواند از این مقطع بحرانی عبور کند.

