پایان شب سیه، سپید است… امسال سفره هفتسین ما جور دیگری چیده شده. سینِ اولمان، سرخی خـ.ون جوانانی است که در قیام دیماه، جانفشانِ آزادی شدند. امسال عطر بهار با دود باروت و غرش موشکها درآمیخت، اما در میان این همه سختی، یک لبخندِ عمیق بر لبان تاریخ نشست؛ سقوطِ آن که سالها سایهی سیاه بر سر این سرزمین افکنده بود. ما از زمستانی عبور کردیم که قصد داشت ما را در خود دفن کند، اما غافل بود که ما «بذر» بودیم. نوروز واقعی ما نه در تقویم، که در روزِ قطعیِ رهایی است. امسال تبریک ما، بوی تجدید عهد میدهد؛ عهدی با یاران دبستانی، با رفقای دیماه، و با تمام آنانی که در خاک خفتند تا ایران از خواب بیدار شود.
نوروز ۱۴۰۵ مبارک؛
به امیدِ طلوعِ خورشیدِ آزادی بر ویرانههای شب
