چهارم آبان، یاد افشین آشام را زنده میکنیم؛ جوان ۲۸ ساله اهل روستای سرخک سنجابی و ساکن پالیآباد قصر شیرین که در جریان اعتراضات سراسری، با شلیک نیروهای سرکوبگر جانش را از دست داد.
دو روز بعد، در ششم آبان، مردم برای بدرقهاش به سرخک سنجابی آمدند. روستا در سوگ بود، اما سکوت نکرد. در میان اشک و خشم، فریاد «مرگ بر خامنهای» برخاست و خاکسپاری افشین به اعتراضی علیه حکومتی بدل شد که جان او را گرفته بود. حضور مأموران امنیتی در اطراف روستا هم نتوانست صدای مردم را خاموش کند.
اکنون در سالگرد شهادتش، جای خالی افشین برای خانواده و عزیزانش همچنان دردناک است؛ جوانی با آرزوها و آیندهای که از او گرفتند. یاد او با آن بدرقه پرشور و صدای مردمی گره خورده که در روز وداع، سوگشان را فریاد کردند.
افشین آشام را از یاد نمیبریم؛ فرزند سرخک سنجابی و یکی از جانهای عزیزی که در راه آزادی از دست دادیم.
