سروش کرمی، جوان ۱۸ ساله اهل سنقر و کلیایی، روز ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات مردمی شهر کرمانشاه ناپدید شد. خانواده او در ماههای پس از ناپدیدشدنش از محل نگهداری یا وضعیت او اطلاعی نداشتند.
سروش کرمی، جوان ۱۸ ساله اهل سنقر و کلیایی، روز ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات مردمی شهر کرمانشاه ناپدید شد. خانواده او در ماههای پس از ناپدیدشدنش هیچ اطلاعی از سرنوشت او نداشتند.
در این مدت، اطلاعات متفاوتی درباره وضعیت سروش کرمی منتشر شد. رسانه صدای کرمانشاه نیز در گزارشی در ۲۱ خرداد ۱۴۰۵، بر اساس اطلاعات موجود در آن مقطع، از بازداشت و بیخبری از وضعیت او خبر داده بود. اطلاعاتی که بعدتر و پس از شناسایی پیکر او منتشر شد، روایت دیگری از سرنوشت این جوان ۱۸ ساله ارائه کرد.
چگونگی شهادت
بر اساس گزارشهای منتشرشده، سروش کرمی همان روز ۱۸ دیماه هدف قرار گرفت و جان باخت. پیکر او به اشتباه به خانواده امیرعلی حیدری جعفرآبادی تحویل داده شد و با هویتی دیگر به خاک سپرده شد.
خانواده سروش ماهها در جستوجوی او بودند. سرانجام، با پیگیری خانوادهها، نبش قبر و انجام آزمایش DNA مشخص شد پیکر دفنشده متعلق به سروش کرمی است.
همزمان مشخص شد پیکر امیرعلی حیدری در این مدت در مزاری بینامونشان باقی مانده بود. پس از شناسایی، هویت هر دو جانباخته مشخص شد.
بر اساس اطلاعات ارائهشده، نهادهای امنیتی خانواده سروش را تحت فشار قرار دادهاند تا او را «مأمور حکومتی کشتهشده در اعتراضات» معرفی کنند. همچنین از خانواده خواسته شده اطلاعیههای مربوط به او با همین عنوان منتشر شود.
خاکسپاری و محل مزار
پس از ۶ ماه و ۱۹ روز انتظار، پیکر سروش کرمی به خانوادهاش بازگردانده شد. پیکر او روز چهارشنبه ۷ مرداد ۱۴۰۵ در زادگاهش، روستای لنجاب از توابع شهرستان سنقر، به خاک سپرده شد.
اعلامیه مراسم خاکسپاری شهید راه آزادی سروش کرمی
