پوریا بهاری مستعلی، جوان ۲۹ ساله کورد و اهل کرمانشاه، در جریان اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴ جان خود را از دست داد. او که دوران کودکی دشواری را سپری کرده بود، در سه سالگی مادر و در هفت سالگی پدرش را از دست داد و با تحمل سختیهای فراوان بزرگ شد.
پوریا پس از اخذ مدرک دیپلم، برای یافتن شغل به تهران مهاجرت کرد و چندین سال در این شهر مشغول به کار بود. او تنها در جریان همهگیری کرونا برای مدتی کوتاه به کرمانشاه بازگشت و پس از آن دوباره فعالیت کاری خود را در تهران ادامه داد. پوریا بهاری مستعلی که به ورزش بدنسازی علاقهمند بود، آخرین سالروز تولد خود را در ۱۰ دی ۱۴۰۴ جشن گرفت.
چگونگی شهادت در محله حکیمیه تهران
در جریان تجمعهای مردمی روز ۱۹ دی ۱۴۰۴، پوریا بهاری مستعلی در محله حکیمیه تهران هدف هدفگیری نیروهای سرکوبگر قرار گرفت. او با شلیک مستقیم دو تیر جنگی نیروهای حکومتی به نواحی چشم و قلب، در دم جان باخت.
فشار نهادهای امنیتی و خاکسپاری در کرمانشاه
پیکر پوریا پس از ۶ روز پیگیری، در تاریخ ۲۵ دی ۱۴۰۴ به خانوادهاش تحویل داده شد. نهادهای امنیتی پیش از تحویل پیکر، برادر او را احضار کرده و تحت فشار قرار دادند تا وی را به عنوان «شهید حکومتی» معرفی کنند، اما خانواده بهاری مستعلی از پذیرش این درخواست امتناع کردند. در نهایت، پیکر پوریا بهاری مستعلی در ۲۷ دی ۱۴۰۴ در آرامستان باغ فردوس کرمانشاه به خاک سپرده شد.
مراسم چهلم شهید راه آزادی پوریا بهاری مستعلی
تصاویری از شهید راه آزادی پوریا بهاری مستعلی
تصویری از مزار شهید راه آزادی پویا بهاری مستعلی
بر سنگ مزار پوریا بهاری مستعلی اهل کرمانشاه که به دست شبپرستان شهید شد، این کلمات نه به خط، که با خونِ آزادگی نوشته شده است. او با رفتنش، انتخابِ دشوار اما شریفش را چنین روایت کرده است:
ما که شهیدان به خون خفتهایم
با عمل خود به جهان گفتهایم
یا شرف و زندگی و افتخار
یا تن و جان را به ره حق نثار
