مسمومیت گسترده در باینگان؛ حاصل بی‌توجهی حکومت

سیاوش دارابی نیم‌رخ

مسمومیت گسترده مردم باینگان دیگر یک خبر مبهم درباره «تعدادی بیمار» نیست. تازه‌ترین آمار اعلام‌شده نشان می‌دهد شمار شهروندانی که با علائم گوارشی به مراکز درمانی مراجعه کرده‌اند، به نزدیک ۲۰۰ نفر رسیده است؛ آماری سنگین برای شهری با جمعیتی حدود دو هزار نفر. بررسی صدای کرمانشاه نشان می‌دهد این بحران در خلأ رخ نداده و دست‌کم از سال ۱۳۹۹ درباره خطرهای پیرامون منبع آب و فرسودگی شبکه هشدار داده شده بود.

نخستین گزارش‌ها از مسمومیت گسترده در باینگان از روز شنبه ۲۴ مرداد ۱۴۰۵ منتشر شد. شمار افراد دارای علائم در روز نخست

حدود ۵۰ نفر و در روز بعد نزدیک به ۷۵ نفر گزارش شد. آمار رسمی اولیه سپس به ۱۲۵ نفر رسید و تا روز سه‌شنبه ۲۷ مرداد، فرماندار پاوه از مسمومیت نزدیک به ۲۰۰ نفر خبر داد.

علائم گزارش‌شده عمدتاً شامل اسهال، تهوع و استفراغ بوده است. شماری از بیماران در مراکز درمانی باینگان و بیمارستان پاوه تحت درمان قرار گرفتند و بنا بر گزارش‌های محلی، تعدادی نیز برای ادامه درمان به کرمانشاه منتقل شدند. با این حال، آمار تفکیکی بستری‌شدگان، گروه‌های سنی و افراد انتقال‌یافته به‌طور کامل منتشر نشده است.

در شهری با جمعیتی حدود دو هزار نفر، رقم نزدیک به ۲۰۰ بیمار به این معناست که به‌طور تقریبی از هر ۱۰ شهروند، یک نفر با نشانه‌های مسمومیت روبه‌رو شده است. چنین ابعادی، ماجرا را از سطح یک بیماری پراکنده یا اتفاق محدود خارج می‌کند و آن را به بحرانی عمومی در حوزه سلامت تبدیل کرده است.

آب؛ متهم اصلی، نه نتیجه قطعی

دکتر بیستون شفیعی، رئیس شبکه بهداشت و درمان شهرستان پاوه، آب آشامیدنی را اصلی‌ترین عامل احتمالی مسمومیت مردم باینگان معرفی کرده است. به گفته او، آب تنها منبع مشترکی بوده که مبتلایان از آن استفاده کرده‌اند و احتمال شیوع مستقل یک بیماری در میان مردم بسیار کم ارزیابی می‌شود.

یکی از نشانه‌هایی که این فرضیه را تقویت می‌کند، ابتلای اعضای یک خانواده روستایی است. این خانواده پیش از بروز علائم در شهر باینگان حضور داشته و از آب این شهر استفاده کرده بود. همچنین پس از خارج‌شدن مخزن آب از مدار و استفاده مردم از منابع جایگزین، شمار مراجعه‌ها نسبت به روزهای قبل حدود ۵۰ درصد کاهش یافت.

این کاهش یک نشانه مهم همه‌گیرشناختی است، اما به‌تنهایی علت آلودگی را اثبات نمی‌کند. تا زمان تنظیم این گزارش، نتیجه قطعی آزمایش‌های تخصصی و منشأ نهایی مسمومیت‌ها اعلام نشده و بررسی احتمال آلودگی ویروسی آب همچنان ادامه داشته است.

از سوی دیگر، آبفا و شبکه بهداشت ارزیابی یکسان و روشنی از ایمنی شبکه ارائه نکرده‌اند. در حالی که مقام‌ها از کنترل وضعیت و کاهش مراجعه‌ها سخن گفته‌اند، توزیع آب با تانکر و منابع جایگزین ادامه یافته است. این وضعیت نشان می‌دهد حتی در سطح نهادهای رسمی نیز هنوز روایت نهایی و هماهنگی از چگونگی شکل‌گیری بحران وجود ندارد.

هشدار چهارم آذر ۱۳۹۹ درباره فاضلاب کنار منبع آب

بررسی صدای کرمانشاه نشان می‌دهد خطرهای مرتبط با منبع آب باینگان موضوع تازه‌ای نبوده است. روز چهارم آذر ۱۳۹۹، غفور رستمی‌زاده، فعال محیط‌زیست، درباره دفع نامناسب فاضلاب و جریان فاضلاب روباز در مجاورت چشمه «گرماوگ» ــ منبع اصلی تأمین آب باینگان ــ هشدار داده بود.

در همان هشدار، بر ضرورت ایمن‌سازی محدوده چشمه و جلوگیری از نفوذ آلودگی تأکید شده و این پرسش مطرح شده بود: «مگر باید ۲۰۰ نفر راهی بیمارستان شوند تا به فکر چاره بیفتند؟» نزدیک به شش سال بعد، شمار مسمومان باینگان به عددی نزدیک به همان هشدار رسیده است.

وجود این گزارش قدیمی به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که فاضلاب عامل قطعی مسمومیت مرداد ۱۴۰۵ بوده است؛ چنین نتیجه‌ای به آزمایش‌های تخصصی نیاز دارد. اهمیت هشدار سال ۱۳۹۹ در نکته دیگری است: خطر آلودگی در نزدیکی منبع اصلی آب از سال‌ها قبل شناخته شده بود و حکومت برای بررسی، پیشگیری و ایمن‌سازی فرصت کافی داشت.

شبکه‌ای فرسوده و پروژه‌هایی که تکمیل نشدند

بحران فعلی را نمی‌توان جدا از وضعیت زیرساخت آب باینگان بررسی کرد. بر اساس اطلاعات منتشرشده، قدمت بخش‌هایی از خطوط، شبکه و مخازن آب شهر به بیش از ۵۰ سال می‌رسد. مخازن ۹۰ مترمکعبی از عمر مفید خود عبور کرده‌اند و پیش‌تر اعلام شده بود حدود یک‌ونیم کیلومتر خط انتقال و یک‌ونیم کیلومتر شبکه توزیع به اصلاح و بازسازی نیاز دارد.

همچنین احداث دو مخزن جدید ۵۰۰ مترمکعبی برای باینگان مطرح شده بود، اما زیرساخت مورد نیاز در زمان وقوع بحران آماده نبود. یک حلقه چاه جایگزین نیز که پس از خشکسالی سال ۱۴۰۰ حفر شده بود، هنگام مسمومیت گسترده مردم هنوز به شبکه آب متصل نشده بود.

این مجموعه اطلاعات تصویری از یک حادثه ناگهانی ارائه نمی‌دهد؛ بلکه از شبکه‌ای فرسوده، طرح‌های نیمه‌تمام و خطری حکایت دارد که بارها دیده شده، اما به اقدام پیشگیرانه مؤثر منتهی نشده است.

مدیریتی که پس از بیمارشدن مردم فعال شد

اقدام عملی زمانی شدت گرفت که ده‌ها و سپس صدها نفر بیمار شده بودند. مخزن آب از مدار خارج شد، آب جایگزین در اختیار مردم قرار گرفت، تانکرها وارد چرخه توزیع شدند و آزمایش‌های تخصصی آغاز شد. کاهش ۵۰ درصدی مراجعه‌ها پس از این اقدامات، علاوه بر تقویت فرضیه نقش آب، زمان ورود مدیریت بحران را نیز آشکار می‌کند: پس از بیمارشدن مردم، نه پیش از آن.

حتی اگر آزمایش‌های نهایی آلودگی ویروسی آب را تأیید کنند، مسئولیت مدیریتی حکومت از میان نمی‌رود. در آن صورت نیز این پرسش‌ها باقی می‌ماند که عامل بیماری چگونه وارد شبکه شده، پایش مستمر کیفیت آب چرا پیش از گسترش بیماری خطر را شناسایی نکرده، چرا منبع جایگزین پس از چند سال به شبکه متصل نشده و هشدارهای قبلی چرا به ایمن‌سازی پایدار منبع آب منجر نشده است.

اختلاف ارزیابی میان آبفا، فرمانداری و شبکه بهداشت نیز بر ابهام‌ها افزوده است. نبود گزارش شفاف درباره تعداد دقیق بستری‌ها، نتیجه کامل آزمایش‌ها، مسیر احتمالی آلودگی و مسئولیت هر نهاد، امکان ارزیابی مستقل این بحران را محدود کرده و بار دیگر نشان داده است که پنهان‌ماندن اطلاعات بخشی از همان مدیریت آشفته پس از حادثه است.

باینگان؛ تصویری کوچک از یک الگوی حکومتی

مسمومیت باینگان را نمی‌توان صرفاً یک اتفاق محلی یا نقص فنی جداافتاده دانست. این بحران یکی از بی‌شمار نمونه‌های شیوه‌ای از حکمرانی است که در آن زیرساخت عمومی فرسوده می‌شود، پروژه‌های ضروری سال‌ها نیمه‌تمام می‌مانند، هشدارها در بایگانی ادارات گم می‌شوند و مدیریت تنها پس از تحمیل هزینه به مردم وارد صحنه می‌شود.

در ساختاری که پرونده‌های فساد، اتلاف منابع و اولویت‌های غیرمردمی بخش بزرگی از ظرفیت کشور را می‌بلعد، تأمین آب سالم برای شهری کوچک به حاشیه رانده می‌شود. نتیجه این جابه‌جایی اولویت‌ها برای مدیران حکومتی تنها چند جلسه، وعده و گزارش اداری است؛ اما برای مردم باینگان با بیماری، بستری‌شدن و نگرانی از ابتدایی‌ترین نیاز زندگی معنا پیدا کرده است.

باینگان با حادثه‌ای غیرقابل‌پیش‌بینی روبه‌رو نشد. هشدار وجود داشت، فرسودگی شبکه شناخته شده بود، پروژه جایگزین تکمیل نشده بود و فرصت نیز کم نبود. آنچه کم بود، مدیریتی بود که سلامت مردم را پیش از تبدیل‌شدن خطر به بحران در اولویت قرار دهد. نزدیک به ۲۰۰ نفر مسموم شدند و ساختار حکومتی بار دیگر زمانی مردم را دید که راهی درمانگاه و بیمارستان شده بودند.

🛡️ انعکاس اخبار و رویدادهای محلی

اگر از وضعیت معیشتی، اعتراضات، بازداشت‌ها، مراسم گرامیداشت شهدا یا دیگر رویدادهای پیرامون خود روایت، عکس یا سندی دارید، به دست ما برسانید و در بازتاب این مسائل ما را همراهی کنید. پیام بده.

شیر آب فرسوده و لیوانی از آب کدر در برابر مخزن و خانه‌های کوهستانی باینگان، با تیتر «مسمومیت گسترده در باینگان؛ حاصل بی‌توجهی حکومت»

اشتراک‌گذاری:
















برچسب‌ها


مطالب مرتبط

بیشتر از صدای کرمانشاه کشف کنید

برای ادامه خواندن و دسترسی به آرشیو کامل، اکنون مشترک شوید.

ادامه مطلب