ویدیو و تصویر اختصاصی دریافتی، صحنههایی دلخراش از سوگواری مادر امیرعلی حیدری، از جانباختگان راه آزادی را به تصویر کشیده است. در این ویدیو، مادر دادخواه در میان حلقهای از زنان همراه و همدرد، غرق در اشک و اندوهی جانکاه فریاد دادخواهی سر میدهد؛ در حالی که یکی از حاضران تابلوی عکس امیرعلی را بالای سر او نگه داشته است تا یاد این جانباخته زنده بماند.
این عزاداری جانکاه پس از آن صورت میگیرد که زوایای تازهای از فاجعه جابهجایی پیکرها افشا شد. بررسیهای پزشکی قانونی پس از نزدیک به هفت ماه بیخبری نشان داد پیکری که خانواده امیرعلی حیدری با تصور فرزندشان به خاک سپرده بودند، متعلق به سروش کرمی بوده است.
خشم و سوگ؛ دفن بینامونشان در سایه پنهانکاری
پیکر امیرعلی حیدری در تمام این هفت ماه در مزاری بینامونشان مدفون بوده است. روایت دردناک این دو خانواده دادخواه، ابعاد دیگری از شکنجه روانی و پنهانکاری نهادهای ذیربط را بر ملا میسازد.
گریهها و بیقراری مادر امیرعلی حیدری در این کلیپ اختصاصی، تنها سوگ یک فرزند نیست؛ بلکه فریاد خشم علیه هفت ماه بیخبرنگهداشتن و بیحرمتی به پیکر جانباختگان است. مسئولیت مستقیم این رنج مضاعف و آسیبهای روانی سنگین واردشده بر خانوادهها، تماماً بر عهده نهادهایی است که از شفافیت و تحویل پیکرها طفره رفتهاند.
