در جریان خیزش مردمی دیماه ۱۴۰۴، محله جعفرآباد کرمانشاه شاهد شکلگیری تجمعات اعتراضی گستردهای در مخالفت با ساختار سیاسی حاکم بود. براساس گزارشهای میدانی و اسناد آرشیوی، شهروندان و جوانان این محله با حضور در معابر اصلی به ابراز اعتراض پرداختند. در ادامه این تجمعات، ورود یگانهای نظامی و نیروهای حکومتی به قصد متفرق کردن جمعیت، به شکلگیری فضای تقابلی و تنش شدید در منطقه منجر شد.
مقاومت شهروندان و عقبنشینی نیروهای سرکوبگر در معابر جعفرآباد
با این حال، معترضان در برابر هجوم نیروهای مسلح ایستادگی کرده و حاضر به تخلیه معابر و عقبنشینی از مواضع خود نشدند. در همین راستا، جوانان محله با برافروختن آتش در نقاط کلیدی و ایجاد راهبندانهای تعمیمی، مانع از پیشروی خودروها و ادوات نیروهای وحوش سرکوبگر شدند. این اقدام تاکتیکی علاوه بر کاهش تحرک نیروهای حکومتی، سبب عقبنشینی موقت آنها از معابر اصلی جعفرآباد شد. از این رو، برافروختن آتش در سطح خیابانها به عنوان نمادی از تداوم اعتراضات علیه استبداد در این منطقه ثبت گردید.
