در جریان خیزش مردمی دی ۱۴۰۴، محله جعفرآباد به عنوان یکی از کانونهای اصلی تجمعات اعتراضی در شهر کرمانشاه ثبت شد. بر اساس اسناد میدانی و ویدیوهای ثبتشده توسط شهروندان، در تاریخ ۱۳ دی ۱۴۰۴، ساکنان این منطقه پرجمعیت دست به شکلدهی تجمعات گسترده زدند. جوانان مبارز همراه با کانونهای شورشی قهرمان با انسداد برخی از معابر اصلی و سر دادن شعارهای ساختارشکنانه، مخالفت خود را با وضعیت موجود ابراز داشتند. در این روز، انسجام محلی نقشی کلیدی در تداوم حضور خیابانی مردم ایفا کرد.
حضور نیروهای حکومتی و تکنیکهای سرکوب
با شکلگیری اولیه تجمعات در خیابانهای اصلی جعفرآباد، نیروهای حکومتی از جمله مأموران یگان ویژه و نیروهای لباسشخصی به سرعت در منطقه مستقر شدند. بررسیهای مستند نشان میدهند که نیروهای ضارب برای متفرق کردن شهروندان از گاز اشکآور و شلیکهای هوایی استفاده کردند. با این حال، بافت متراکم محله جعفرآباد و تسلط بومی ساکنان بر جغرافیا، مانع از بازداشتهای گسترده اولیه در ساعات نخستین تجمعات شد.
شکلگیری همبستگی شهروندان در جریان اعتراضات
گزارشهای میدانی حاکی از آن است که همبستگی اجتماعی میان ساکنان محله در جریان این خیزش نمود بارزی داشت. شهروندان با باز کردن درب خانهها پناهگاهی امن برای جوانان مبارز و معترض در حال جنگ گو گریز با نیروهای سرکوبگر ایجاد کردند. از سوی دیگر، روشن کردن آتش در نقاط مختلف محله توانست اثرات گاز اشکآور را کاهش دهد. این اقدامات دسته جمعی نشاندهنده هماهنگی مداوم و خودجوش مردم در مقابله با رفتارهای خشونتآمیز مأموران بود.
