تحسین میری، جوان کورد اهل روستای «سرخبان» از توابع استان کرمانشاه، در جریان اعتراضات سراسری پاییز سال ۱۴۰۱ جان خود را از دست داد. وی که برای تأمین معیشت خانواده خود به کار سخت کولبری اشتغال داشت، در شهر جوانرود سکونت میکرد. در تاریخ ۳۰ آبانماه ۱۴۰۱، متعاقب برگزاری مراسم خاکسپاری عرفان کاکایی و بهاالدین ویسی که روز قبل به شهادت رسیده بودند، شهروندان در حال بازگشت از آرامستان «حاجیآباد» به سمت مرکز شهر جوانرود بودند. در این هنگام، تجمع مردم با برخورد نظامی شدید مأموران روبرو شد.
نیروهای حکومتی مستقر در پشت میدان فلسطین، با استفاده از سلاحهای نیمهسنگین و تیربار به سوی جمعیت معترض آتش گشودند. در نتیجه این رگبار سنگین، تعدادی از شهروندان مجروح شده و چند نفر نیز جان خود را از دست دادند. تحسین میری به همراه گروهی از معترضان برای پناه گرفتن از موج شلیکها به سمت پیادهرو و پشت خودروهای پارکشده حرکت کرد. با این حال، وی در حین پناه گرفتن هدف شلیک مستقیم قرار گرفت و گلوله جنگی به ناحیه سینه او اصابت کرد.
جزئیات شلیک مستقیم و جانباختن در جوانرود
بر اساس گزارشهای مستند حقوق بشری، شدت جراحت ناشی از اصابت گلوله تیربار به مجاری حیاتی سینه تحسین میری به حدی بود که موجب جانباختن فوری وی در محل تجمع گردید. در جریان این رویداد، یکی از شهروندان به نام جمال اعظمی که برای امدادرسانی و کمک به تحسین میری به سمت او بازگشته بود، خود نیز هدف شلیک قرار گرفت و در کنار او جان باخت.
پیکر تحسین میری پس از انتقال به مراکز درمانی، تحت نظارت مأموران امنیتی به خانواده تحویل داده شد. مراسم خاکسپاری این شهروند اهل استان کرمانشاه با توجه به فضای امنیتی حاکم بر منطقه، تحت تدابیر شدید و با حضور خانواده و ساکنان محلی برگزار گردید. نام تحسین میری در گزارشهای سازمانهای بینالمللی حقوق بشر به عنوان یکی از قربانیان استفاده از تسلیحات جنگی علیه تجمعهای شهری ثبت شده است.
