در جریان خیزش مردمی دی ۱۴۰۴، محدوده نوبهار و خیابان ۳۰ متری به عنوان یکی از کانونهای اصلی تجمعات اعتراضی در مرکز استان کرمانشاه ثبت شد. بر اساس گزارشهای میدانی و اسناد آرشیوی، شهروندان در این مقطع زمانی اقدام به پیادهرویهای اعتراضی و ایجاد تجمعات فشرده در این معابر استراتژیک کردند. این رویدادها همزمان با موج گسترده اعتراضات در سراسر کشور شکل گرفت و فضایی کاملاً امنیتی بر جغرافیای شهری حاکم ساخت.
تکنیکهای سرکوب در این منطقه
با آغاز جرقههای اولیه تجمع در تقاطع نوبهار و خیابان ۳۰ متری، نیروهای حکومتی اقدامات بازدارنده خود را تشدید کردند. استقرار گسترده نیروهای سرکوبگر، خودروهای آبپاش و گشتهای پیاده لباسشخصی از جمله تدابیر امنیتی بود که در این محله به اجرا درآمد. نیروهای امنیتی با هدف متفرق کردن شهروندان پیش از شکلگیری هسته مرکزی تجمعات، اقدام به مسدود کردن برخی دسترسیهای منتهی به این خیابانها کردند. با این حال، مقاومت جوانان شورشی و اصرار شهروندان بر حضور در صحنه، مانع از فروکش کردن سریع این خیزش مردمی شد.
شکلگیری همبستگی شهروندان
سندیت ویدیویی و گزارشهای ناظران عینی نشان میدهد که همبستگی اجتماعی بالایی میان معترضان در محله نوبهار جریان داشت. پایداری ساکنان و کسبه محل در حمایت از جوانان مبارز کرماشان و همچنین کانونّای شورشی، زمینهساز تداوم حضور خیابانی در این بخش از شهر شد. از این رو، تقاطع نوبهار و ۳۰ متری به یکی از نمادهای ایستادگی و مقاومت در تاریخ سیاسی منطقه تبدیل شد. مستندات موجود تایید میکنند که این حرکت بخشی تفکیکناپذیر از کل خیزش ضد استبدادی در آن مقطع زمانی بوده است.
