خانواده و نزدیکان بامشاد سلیمانخانی روز پنجشنبه هفتم خرداد ۱۴۰۵، مراسم سومین سالگرد این دانشجوی جانباخته را برگزار کردند. این مراسم عاطفی و دادخواهانه در آرامستان «امامزاده» شهر آبدانان برپا شد. با این حال، فضای مزار این جوان ۱۹ ساله تحت تأثیر سخنان شجاعانه مادرش قرار گرفت. مادر بامشاد در این مراسم با قاطعیت اعلام کرد: «نه میبخشم، نه فراموش میکنم و نه سکوت».
یادگارهای بر مزار و مویه دستهجمعی
شرکتکنندگان در این مراسم، تصاویر بامشاد سلیمانخانی را در کنار مزار او قرار دادند. در همین راستا، خانواده او وسایل شخصی باقیمانده از این دانشجو مانند ساعت، عینک و عطر او را روی قبر چیدند. متأسفانه فضای آرامستان با مویه دستهجمعی زنان و مادر داغدیده همراه شد. این دانشجو از جانباختگان خیزش «ژن، ژیان، ئازادی» است که سه سال پیش جان خود را از دست داد.
جزئیات قتل حکومتی و رد روایت خودکشی
بر اساس گزارشها، بامشاد سلیمانخانی در سوم خرداد ۱۴۰۲ پس از بازگشت به خانه به طرز مشکوکی جان باخت. بدن او حاوی آثار شدید ضربوجرح، شکستگی دندهها، خونریزی داخلی و نشانههای عمیق شکنجه بود. منابع مطلع تأیید کردند که نیروهای امنیتی پیش از مرگ، او را تحت فشار و بازداشت قرار داده بودند.
در واقع نهادهای حکومتی تلاش کردند تا علت مرگ او را «خودکشی» جلوه دهند. با این حال، پدر بامشاد با استناد به اسناد پزشکی و قضایی، این ادعا را به شدت رد کرد. او به صورت رسمی اعلام کرد که فرزندش قربانی «قتل حکومتی» شده است.
