سارینا ساعدی، نوجوان ۱۸ ساله اهل شهرستان جوانرود در استان کرمانشاه، یکی از نمادهای مقاومت و جان‌باختگان خیزش سراسری سال ۱۴۰۱ است. این دانش‌آموز جسور در جریان تجمع‌ها و کارزارهای اعتراضی پاییز ۱۴۰۱، نقشی فعال در سازمان‌دهی و همراه کردن هم‌سن‌وسالان خود در مدارس داشت. جوانرود در آن برهه، به یکی از کانون‌های اصلی و پرشور خیزش مردمی علیه ظلم و سرکوب تبدیل شده بود.

طبق گزارش‌های نهادهای حقوق بشری، سارینا ساعدی در جریان اعتراضات خیابانی مورد هجوم وحشیانه نیروهای سرکوبگر قرار گرفت. ماموران حکومتی با ضربات متعدد باتوم به ناحیه سر، این نوجوان را به شدت مجروح کردند. او پس از این حمله، دچار ضربه مغزی و خون‌ریزی داخلی شد و به دلیل وخامت شدید وضعیت جسمانی، جان خود را در راه آرمان آزادی و کرامت انسانی فدا کرد.

فشارهای امنیتی بر خانواده و تحریف واقعیت

پس از جان‌باختن سارینا ساعدی، دستگاه‌های امنیتی و رسانه‌های وابسته به حکومت، سناریوی همیشگی خود را برای تحریف علت مرگ او آغاز کردند. نهادهای بازجویی خانواده ساعدی را تحت فشارهای شدید روانی و تهدیدهای مداوم قرار دادند تا علت درگذشت فرزندشان را «خودکشی» یا «مصرف قرص» اعلام کنند. این در حالی بود که آثار جراحت و ضرب‌وشتم بر پیکر او به وضوح مشهود بود.

مراسم خاکسپاری سارینا ساعدی با وجود تهدیدهای مأموران لباس‌شخصی و منع اطلاع‌رسانی عمومی، در فضایی به شدت امنیتی و با حضور خانواده داغدارش برگزار شد. یاد و نام سارینا ساعدی به عنوان دختری شجاع از دیار جوانرود، در تاریخ مقاومت زنان و دختران ایران جاودانه شد و پرونده او به عنوان سندی متقن از نقض حقوق بشر و سرکوب خونین کودکان و نوجوانان به ثبت رسید.